Aradan geçen onca zamandan sonra bir blog ihtiyacı duyuran neydi bana acaba?
Yeniden yazmak istiyorum. Yazmak... Yazmak... Yazıp kurtulmak... Kaçıp kurtulmak... Aynı şey olabilir miydi? Olmalıydı çünkü... Bir yolu olmalıydı, bütün olanlardan kurtulmanın...
Saniyeler akıp giderken,
Bir hayat akıp giderken ellerimden
Hâlâ umut barındırmak istiyorum içimde,
Gözlerimde,
Sözlerimde...
Yaşarken kimi zaman bitse de gitsek telaşında yakalıyorum kendimi, kimi zamansa hiç olmayacak bir yerinden tutunuyorum hayata...
Yine de duramıyorum, durduramıyorum kendimi... Anlamıyorum, anlamlandıramıyorum...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder